Z relacji po wizycie duszpasterskiej biskupa Vincenzo Labiniego w 1787 wiemy, że kościół był dobrze utrzymany i wyposażony. W 1819 część pałacowego parku została przyłączona do kościoła. W latach 1881–1883 pałac i kościół były domem dla grupy mnichów benedyktyńskich z Włoch. Od 1935 kompleks służy zgromadzeniu zakonnemu Córek Najświętszego Serca (ang. Daughters of the Sacred Heart), które prowadzą tam dom dla sierot. Ta świątynia maryjna była wysoko ceniona i czczona szczególnie przez kobiety w ciąży.
Architektura W raporcie wizyty pastoralnej biskupa Alphérana de Bussan z 1747, a więc około 32 lata po wybudowaniu istniejącego kościoła, znajduje się jego opis, bardzo zbliżony do tego, co widzimy dzisiaj. Fasada Kościół jest podwyższony od poziomu ulicy dwoma stopniami. Posiada dwa wejścia: główne na fasadzie, oraz boczne na południowej (prawej) ścianie.thumb|left|150px|Fasada kościoła Prosta fasada ma dwa prostokątne pola po obu stronach wejścia. W centralnym panelu, nad drzwiami, mniejsze pole w podobnym stylu, lekko wystające ponad boczne panele. Środkowy panel zakończony jest dwuspadowym gzymsem z krzyżem na szczycie. Oba końce fasady są lekko cofnięte, co sprawia wrażenie, że budowla jest węższa.