Początkowo bladobrązowe, potem dość ciemnobrązowo-różowe. Ostrza poszarpane, tej samej barwy. Trzon Wysokość 90–160 mm, grubość 3–10 mm, cylindryczny, zwykle nieco rozszerzający się w kierunku podstawy, o barwie od żółtobrązowej do sepii, jaśniejszy w górnej części. Powierzchnia prążkowana, często w sposób kręty i pokryta srebrzystymi włókienkami. Na szczycie oprószony, dołem nagi, u podstawy kutnerowaty. Miąższ Zapach silnie zjełczały, smak mączno-zjełczały. Cechy mikroskopowe Zarodniki w widoku z boku wielokątne, o wymiarach 10,5–13,5(–14,5) × (1,25–)1,3–1,5(–1,6) μm. Podstawki 30–50 × 9–14 μm, 4–zarodnikowe, ze sprzążkami. Cheilocystydy 35–70 × 5,5–15 μm, prawie cylindryczne lub baryłkowate, z wierzchołkami zaokrąglonymi lub główkowatymi. Występują obficie, czasami pomiędzy podstawkami. Komórki skórki o cylindrycznych strzępkach o szerokości 4–11 μm. Strzępki skórki i wąskie strzępki pod skórką zawierają inkrustowany pigment, czasami także pigment wewnątrzkomórkowy. W strzępkach hymenium sprzążki. Gatunki podobne Dzwonkówka kosmatotrzonowa ma ciemne barwy, silne, ale smukłe owocniki podobne do grzybówek. Odróżnia się od nich m.in. silnie zjełczałym zapachem. Pojawia się już wiosną pod drzewami iglastymi.