Pożegnała się ze sceną 6 października 1853 roku i odtąd była nauczycielką klas dziewczęcych w szkole baletowej przy Teatrze Wielkim. W 1863 roku obchodziła jubileusz trzydziestolecia pracy artystycznej, po czym przeszła na emeryturę.
Role alt=|mały|Konstancja Turczynowicz i Aleksander Tarnowski w tańcu kaczucza, 1847 thumb|Konstancja Turczynowicz, 1841|alt= 1833: Taniec-solo – Armida, opera Gioacchino Rossiniego, choreografia Maurice Pion 1833: Mazurek-solo – Nowy teatr, kwodlibet, choreografia Maurice Pion, muz. Józef Damse (na otwarcie Nowego Teatru Rozmaitości w salach redutowych Teatru Wielkiego) 1833: Tańce – Wesele w Ojcowie, choreografia Louis Thiérry / Maurice Pion, muzyka Karol Kurpiński i Józef Damse 1835: Leonora – Geniusz różowy, czyli Fernando i Leonora, choreografia Maurice Pion, muzyka Józef Damse 1837: Pas de trois – Mimili, czyli Styryjczykowie, choreografia Maurice Pion, muzyka Józef Stefani 1838: Viviana – Rycerz i wieszczka, choreografia Maurice Pion wg Armanda Vestrisa, muzyka Vojtěch Jírovec, Giovanni Pacini i Gioacchino Rossini 1839: Solistka – Stach i Zośka, choreografia Maurice Pion, muzyka Józef Stefani 1843: Mina – La Gitana, choreografia Filippo Taglioni, muzyka Johann Philipp Schmidt, Daniel Auber, Józef Stefani 1843: Jola – Lucuperek, choreografia Maurice Pion wg Julesa Perrota, muzyka