został za to odznaczony orderem. Od maja do listopada 1940 był komisarzem 14 samodzielnej eskadry Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, potem dowódcą eskadry 154 pułku lotnictwa myśliwskiego, od czerwca 1941 brał udział w wojnie z Niemcami, walcząc na Froncie Północnym/Leningradzkim i biorąc udział w obronie Leningradu. W grudniu 1941 w walce powietrznej został zestrzelony i leczył się do lutego 1942, po czym skierowano do na Front Krymski jako nawigator 175 pułku lotnictwa myśliwskiego, podczas walk na Półwyspie Kerczeńskim został ranny i wyskoczył na spadochronie z płonącego samolotu. Po wyleczeniu w sierpniu 1942 został skierowany na Front Stalingradzki jako dowódca grupy myśliwców i następnie dowódca 652 pułku lotnictwa myśliwskiego 102 Dywizji Myśliwskiej Obrony Przeciwlotniczej, potem 126 Dywizji Myśliwskiej Obrony Przeciwlotniczej, od stycznia do kwietnia 1943 walczył na tym stanowisku na Froncie Zakaukaskim.