W Polsce obecne są między innymi w arboretum w Glinnej oraz w Arboretum Leśnym im. prof. Stefana Białoboka w Stradomi Dolnej.
Nazwa rodzajowa nadana została dla upamiętnienia Benjamina Franklina, który był przyjacielem odkrywców.
Morfologia
Pokrój Niewielkie drzewo zwykle do 7 m wysokości (według niektórych źródeł do 10 m), o kulistawej koronie. W mniej korzystnych warunkach rośnie jako krzew do kilku metrów wysokości. Kora jest cienka i gładka, pędy barwy czerwonawej. Różne części rośliny są jedwabisto owłosione, w tym np. pąki. Liście Opadające zimą, skrętoległe. Ogonek krótki, wąsko oskrzydlony. Blaszka liściowa odwrotnie jajowata, wydłużona, do 18 cm długości i do 6–7 cm szerokości, klinowato zwężona u nasady, tępo piłkowana, na końcu zaostrzona. Od spodu blaszka pokryta jest włoskami pojedynczymi, widlasto rozgałęzionymi i gwiazdkowatymi. Z wierzchu błyszcząca. Kwiaty Okazałe (do 10 cm średnicy), pojedyncze, niemal siedzące (szypułka od 2 do 15 mm długości). Dwie szybko odpadające przysadki znajdują się tuż pod kielichem. Działki kielicha także odpadają, są owłosione i zaokrąglone na wierzchołku. Płatków korony jest pięć, mają barwę kremowo-białą i nierówną wielkość, na brzegu są drobno karbowane, od spodu gęsto owłosione. Pręciki żółte, liczne – od 75 do 150. Zalążnia powstaje z pięciu owocolistków.