Juodkrantė (hist. ) – część miasta Nerynga na Litwie, w okręgu kłajpedzkim, w rejonie neryńskim, siedziba gminy, na Mierzei Kurońskiej.
Historia Miejscowość po raz pierwszy wspominana była w listach Zakonu Krzyżackiego z 1429 roku pod nazwą Schwarzort. W XVII wieku na skutek epidemii dżumy i przesuwania się wydm wieś praktycznie przestała istnieć. W XVIII wieku nastąpił wzrost znaczenia wsi, założono szkołę, a sama miejscowość stała się siedzibą parafii. W XIX wieku nastąpił najszybszy rozwój miejscowości, rozpoczęto wówczas wydobywanie bursztynu, średnio 75 ton rocznie. Odkryto wówczas również wyroby bursztynowe z epoki neolitu. W 1885 roku mieszkało tu 851 ludzi. W 1878 roku spłonął drewniany kościół luterański, lecz już w 1885 roku został odbudowany z cegły i stoi do dziś. Po I wojnie światowej miejscowość została odłączona od Niemiec i stała się częścią Litwy. Od tego czasu, poza okresem II wojny światowej kurort jest znany pod nazwą Juodkrantė.