Maciej z Drohiczyna – przedsiębiorca i iluminator małopolski czynny w latach 1484–1528 lub 1490–1524, określany również jako illuminator libroru, in castro Cracoviensi lub luminator litterarum, identyfikowany z Mistrzem Graduału Olbrachta.
Działalność artystyczna i zawodowa Przez całe życie pracował w Krakowie, gdzie przez czterdzieści lat prowadził pracownię malarską. Wraz z rodziną mieszkał na Wawelu w pobliżu katedry, w domu Oleśnickich zwanym „Pińczów”. Był przedsiębiorcą; jako pośrednik zawierał umowy o przepisywanie i oprawianie ksiąg liturgicznych z katedralisami i introligatorami. Zachowały się dwie umowy na prace zawarte z katedralisem Wacławem Żydkiem z 1492 i 1493 roku. Pierwsza dotyczyła przepisania na pergaminie psałterza dla kolegiaty w Skalbmierzu i ozdobienia go cynobrem, lazurem i innymi kolorami wraz z oprawieniem. Druga umowa dotyczyła przepisania, za sześć florenów, mszału na pergaminie i ozdobienie go własnymi iluminacjami.