Bonifacy Krupski (ur. 15 lipca 1822 w Ihnatowie, gubernia mińska, zm. 12 stycznia 1903 w Maciewiczach) – polski działacz narodowy i społeczny, ziemianin, zesłaniec, komisarz powiatu ihumeńskiego w powstaniu styczniowym.
Życiorys Urodził się 15 lipca 1822 w majątku ziemskim w Ihnatowie w guberni mińskiej. Syn Urbana i Katarzyny z Antoniewiczów. Ukończył gimnazjum w Słucku i Wydział Przyrodniczy na Uniwersytecie Petersburskim. Po ukończeniu nauki w Petersburgu pomagał ojcu w prowadzeniu folwarków w powiecie bobrujskim. W 1861 osiadł w majątku ziemskim w Nowosiółkach w powiecie ihumeńskim, zakupionym przez jego ojca od Ratyńskich. Ożenił się ze Stefanią Świdówną.
W swoim majątku utworzył szkołę ludową. W 1861 został powołany na stanowisko pośrednika w sprawach włościańskich. Znany był ze sprawiedliwych sądów i rozstrzygania spraw na korzyść chłopów. Działał w Towarzystwie Rolniczym Litewskim, był jednym z autorów statutu towarzystwaDariusz Szpoper, «Edward Woyniłłowicz i Mińskie Towarzystwo Rolnicze–przyczynek do dziejów polskiej myśli politycznej w Cesarstwie Rosyjskim do 1914 roku» - Tom V, S.24 (STUDIA IURIDICA TORUNIENSIA).