We wszystkich częściach owocnika strzępki ze sprzążkami. Gatunki podobne Dzwonkówka niebieskostopa jest łatwa do odróżnienia od innych dzwonkówek, jest bowiem jednym z nielicznych ich gatunków o niebieskim trzonie, ponadto ma pępówkowaty kształt owocnika i brązowy kapeluszu. Również jej występowanie na gołych glebach jest dość charakterystyczne. Mikroskopowo odróżnia się drobno inkrustowanymi strzępkami w skórce i tramie.
Występowanie i siedlisko Dzwonkówka niebieskostopa występuje tylko w kilku krajach Europy. Jest rzadka. W Polsce jej rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko (Góry Świętokrzyskie, 1998 r.). Później znaleziono kilkanaście owocników na zboczach Mandżohy koło Pacławia. Nowsze stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Dzwonkówka niebieskostopa jest w nim zaliczona do grzybów chronionych i zagrożonych.
Owocniki wyrastają od lipca do września w lesie na gliniastej, gołej ziemi, także w ogrodach na miejscach bogatych w próchnicę.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski