BAP Palacios – peruwiański okręt podwodny z początku XX wieku, druga jednostka typu Ferré. Zwodowany w 1913 roku we francuskiej stoczni Schneider w Chalon-sur-Saône, został przyjęty do służby w Marina de Guerra del Perú tym samym roku. Jednostka służyła do 1919 roku, kiedy została skreślona z listy floty.
Projekt i budowa Okręty podwodne typu Ferré zostały zamówione przez peruwiański rząd wskutek działalności francuskiej misji morskiej w tym kraju w latach 1908–1914. Jednostki zaprojektował inż. Maxime Laubeuf.
Przyszły „Palacios” został zbudowany w stoczni Schneider w Chalon-sur-Saône. Wodowanie odbyło się w 1913 roku.
Dane taktyczno-techniczne mały|lewo|alt=Załoga okrętu w Marsylii w 1913 roku|Załoga okrętu w Marsylii w 1913 roku „Palacios” był okrętem podwodnym o długości całkowitej 33,5 metra, szerokości 4,8 metra i zanurzeniu 3,7 metra. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 300 ton, a w zanurzeniu 400 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki Diesla Schneider-Carels o łącznej mocy 400 KM, a pod wodą poruszał się dzięki dwóm silnikom elektrycznym o łącznej mocy 200 KM. Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 13 węzłów na powierzchni i 8 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 2000 Mm przy prędkości 7 węzłów w położeniu nawodnym.