Trama blaszek regularna. Brak cystyd. Skórka kapelusza typu trichodermum, zbudowana ze strzępek o szerokości 2–5,5 μm, czasami napęczniałych do 8 μm. Podstawki i strzępki z licznymi granulkami, które pod wpływem KOH i amoniaku zmieniają barwę na czerwonawą lub fioletową.
Występowanie i siedlisko W 2009 r. w Europie C. pinicola była znana w Austrii. Czechach, Francji, Niemczech, Włoszech, Holandii, Belgii, Szwajcarii i na Ukrainie. W Polsce po raz pierwszy znaleziono ten gatunek w 2014 r. w Beskidzie Żywieckim, Wigierskim Parku Narodowym, oraz na zboczach Małej Pasieki w Bieszczadach. Nowe stanowiska tego gatunku podaje także internetowy atlas grzybów. C. pinicola została w nim zaliczona do gatunków chronionych i zagrożonych.
Grzyb nadrzewny, saprotrof. Rozwija się na silnie już spróchniałych pniakach i pniach drzew, głównie iglastych, zwłaszcza sosny pospolitej. Stwierdzono jednak występowanie tego gatunku także na jodle pospolitej i świerku pospolitym i podano jeden przypadek występowania na drewnie drzew liściastych – prawdopodobnie na buku.
Przypisy
Kategoria:Callistosporiaceae Kategoria:Mykobiota Polski