Władysław Kapuściński (ur. 22 maja 1898 w Tyszowicach, zm. 12 lipca 1979 w Warszawie) – polski fizyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Medycznej w Warszawie, pionier badań w zakresie fizyki medycznej w Polsce.
Życiorys Urodził się 22 maja 1898 w Tyszowicach k. Tomaszowa Lubelskiego, w rodzinie Władysława „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie służby zdrowia”., lekarza, i Stanisławy z Nowakowskich (zm. 1924). Brat Tadeusz (zm. 1921), był właścicielem apteki i burmistrzem w Ozorkowie, kapitanem Wojska PolskiegoWładysław Kapuściński M.J. Minakowska, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-05-23].. Naukę rozpoczął w Krakowie, a potem kontynuował ją w Jarosławiu. W okresie I wojny światowej przebywał w Moskwie, gdzie w 1916 w polskim gimnazjum zdał z wyróżnieniem egzamin maturalny. W 1918 powrócił do Polski, studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie jego mistrzem był Stefan Pieńkowski. W 1926 uzyskał stopień naukowy doktora na podstawie pracy O fluorescencji pary kadmu. W latach 1927–1929 przebywał jako stypendysta w laboratorium kierowanym przez Leonarda Orsteina w Utrechcie. W latach 30. był zatrudniony w Zakładzie Fizyki Doświadczalnej Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Warszawskiego (kierownik: prof. Stefan Pieńkowski).