Zaleca się też do jego żony. Barrisor sądząc, że stara się o względy hrabiny Montsurry, zaczepia go. Za żarty ze swej osoby Bussy wyzywa go na pojedynek wraz z L’Anou i Pyrhotem. Z pomocą przychodzą mu Brisac i Melynel.
Akt II Nuncius relacjonuje przebieg pojedynku, z którego tylko Bussy wychodzi żywy. Monsieur prosi króla o wybaczenie dla swego faworyta i otrzymuje je. Zostawszy sam na sam z Tamyrą, żoną Montsurry’ego, zaleca się do niej, ona jednak odrzuca jego zaloty, pragnie pozostać wierna mężowi. W rzeczywistości zakochała się w Bussy’m i walczy z tym uczuciem. Zakonnik Comelot prosi Bussy’ego, by uspokoił Tamyrę, niepokojącą się tym, że stała się przyczyną śmierci Barrisora. Bussy i Tamyra po raz pierwszy się spotykają.
Akt III mały|Portret Bussy’ego d’Amboise -antyszambr ludzi wojny w château de Bussy-Rabutin. XVII w. Zakonnik przerywa schadzkę kochanków w ogrodzie o świcie, ponieważ zbliża się mąż Tamyry. Montsurry jest zdziwiony, że żona nie śpi o tak wczesnej porze. Dochodzi do kolejnego konfliktu pomiędzy Gwizjuszem a Bussy’m. Mężczyźni chcą się pojedynkować, ale król nie dopuszcza do tego. Wzburzony Gwizjusz szuka sposobu skompromitowania Bussy’ego przez kobiety. Pero służąca Tamyry zwierza się Montsurry’emu, że widziała jego żonę tego ranka w pawilonie ogrodowym z Bussy’m.