Akt V Zakonnik przestrzega Montsurry’ego, by traktował swą żonę po chrześcijańsku i powściągnął gniew. Montsurry grozi żonie śmiercią. Kiedy na jej krzyki przybiega Zakonnik z mieczem w ręku, Montsurry zabija go. Tamyra ulega mężowi i pisze list wzywający Bussy’ego w pilnej sprawie. Gwizjusz i Monsieur przygotowują wraz z gospodarzem zasadzkę na Bussy’ego. Duch Zakonnika zjawia się przed Bussy’m i ostrzega go, by nie słuchał wezwania Tamyry. Zdezorientowany szlachcic przyzywa Behemota, który potwierdza, że Comelot nie żyje, i że grozi mu śmierć z ręki kobiety. Kiedy staje przed nim Montsurry przebrany za zakonnika, Bussy uznaje diabła za kłamcę i podąża za wezwaniem zawartym w liście. Wpada w zasadzkę i ginie w nierównej walce. Tamyra prosi go przed śmiercią o wybaczenie, a Montsurry zwraca się do niej, by powróciła do swego prawowitego małżonka.
Analiza Tragedia historyczna Bussy d’Ambois uchodzi na najlepszy dramat Chapmana. Jest też jedną z nielicznych sztuk angielskich tego okresu, która za temat ma współczesną historię państwa na kontynencie. Przed Chapmanem tylko Marlowe w Masakrze w Paryżu (1593) sięgnął do wydarzeń z historii Francji.