Biologia i ekologia Większość gatunków zasiedla nizinne, wilgotne lasy deszczowe, ale L. maya znajdywana była również podczas pory suchej w lasach liściastych zrzucających liście. Modliszki te zasiedlają pnie, konary i gałęzie drzew, preferując takie o gładkiej korze, choć spotykane są także na pniach w połowie porośniętych mchami. Ich ubarwienie maskuje je na tle kory lub porostów. Na pniach modliszki te oczekują na ofiarę ustawione pionowo głową w dół z przodem ciała uniesionym, a tylnym końcem stykającym się lub prawie stykającym z podłożem. Nie jest jasne, jaką pozycję przyjmują w piętrze koron. Istnieje związek pomiędzy rozmiarami owada a średnicą wybieranego pnia.
Modliszki te potrafią bardzo szybko biegać, przypominając ruchem trzyszcze. Bieg na przeciwną stronę pnia lub w jego górę ku koronom drzew jest ich preferowaną metodą ucieczki. Lot ich jest obserwowany rzadko, ale bywa, że samce L. fossetti przylatują nocą do światła, samce L. algorei wykorzystują krótki lot do ucieczki, a samice L. maya po krótkim locie ucieczkowym opadają na dno lasu, gdzie wykazują tanatozę.