Większość gatunków cechuje się znacznym stopniem endemizmu, będąc ograniczonymi do pojedynczych krajów, regionów lub wysp. Wyjątkami są rozsiedlona od Meksyku po południowe Peru L. maya oraz mające liczone w tysiącach km² zasięgi amazońskie L. nubeculosa i L. tessae. Według G.J. Svensona badania genetyczne populacji tych trzech taksonów mogą ujawnić w ich obrębie gatunki kryptyczne.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1869 roku przez Henriego L.F. de Saussure jako Liturgousa i bez wyznaczenia gatunku typowego. Pisownię na Liturgusa poprawił w 1877 roku Carl Stål. Nazwa rodzajowa pochodzi od słowa „liturgus”, będącego latynizacją starogreckiego λειτουργός i oznaczającego „uczestnika liturgii”. W 1904 roku William Forsell Kirby wyznaczył L. cayennensis jego gatunkiem typowym. Z kolei w 1927 roku Ermanno Giglio-Tos wyznaczył gatunkiem typowym rodzaju Mantis annulipes Audinet Serville, 1838. Krok ten był niezgodny z ICZN, ale mimo to część późniejszych autorów uznawała M. annulipes gatunkiem typowym rodzaju.