Pułk Piechoty im. Zawiszy Czarnego – oddział piechoty polskiej sformowany we Włoszech z jeńców armii austro-węgierskiej w 1918 roku w ramach Armii Polskiej we Francji.
Formowanie i zmiany organizacyjne
20 grudnia 1918 komenda obozu w La Mandria di Chivasso wydała rozkaz sformowania szóstego z kolei pułku − pułku piechoty im. Zawiszy Czarnego. Tworzenie tego oddziału polegało na grupowaniu szeregowców w dwustuosobowe grupy kompanijne. W pierwszych tygodniach zorganizowano dziewięć kompanii. Kompanie wchodziły w skład trzech batalionów. Ze starego rocznika sformowano kompanię rezerwową. W kwietniu 1919, po likwidacji obozu jeńców w Santa Maria Capua Vetere, włączona została w skład pułku kompania karabinów maszynowych ppor. Feliksa Franka.
Żołnierze nie posiadali broni. Wobec powyższego szkolono ich z przedmiotów bojowych jedynie teoretycznie. Podstawą szkolenia była instrukcja opracowana przez mjr. Leona Radziwiłła oraz francuskie regulaminy wojskowe. Prowadzono zajęcia z historii Polski i geografii. Kładziono przede wszystkim nacisk na kształcenie obywatelskie. Wpajano zasady powinności obywatelskiej, służby wewnętrznej oraz samodyscypliny. Ćwiczono też gimnastykę i musztrę.