Powierzchnia biała, drobno lub gruboziarenkowato-włóknista i podłużnie prążkowana. Miąższ Biały, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu, czasem tylko staje się żółtawy. Zapach i smak silnie mączny. Cechy mikroskopowe Zarodniki w widoku z boku tępokanciaste, o wymiarach 8,0–10,0 (–11,5) × 7,5–9,0 (–11,0) μm. Podstawki 32–46 × 10–15 μm, 4–zarodnikowe, ze sprzążkami. Cystyd brak. Strzępki skórki cylindryczne, o szerokości 4–6 μm. Zawierają ledwo widoczny wewnątrzkomórkowy pigment. Sprzążki obecne w strzępkach wszystkich części grzyba. Gatunki podobne Od innych występujących wiosną i wczesnym latem gatunków dzwonkówek można ją łatwo odróżnić po białej barwie owocników. Prawdopodobnie jest blisko spokrewniona z dzwonkówką tarczowatą (Entoloma clypeatum), być może jest tylko jej bezbarwną odmianą.
Występowanie i siedlisko Dzwonkówka tarninowa występuje w Ameryce Północnej oraz w Europie, głównie Zachodniej i Północnej. Jest rzadka. Na terenie Polski w piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano 2 stanowiska, w późniejszych latach podano następne.
Grzyb naziemny, prawdopodobnie mykoryzowy. Występuje w gęstych zaroślach i żywopłotach tarniny i głogu. Owocniki wyrastają od maja do czerwca, zazwyczaj w grupach, często tworząc czarcie kręgi.
Znaczenie Grzyb trujący.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski