Cztery dni później rozpoczął udział w walkach na froncie południowo-wschodnim, wyróżniając się 3 sierpnia pod Litewnikami i 5 sierpnia pod Lipnem. Wkrótce potem został oddelegowany w rejon Modlina. Uhonorowany 5 grudnia Krzyżem Walecznych, następnie otrzymał awans na podporucznika (ze starszeństwem z 1 stycznia 1921 roku).
Karierę śpiewaka rozpoczął w styczniu 1923 roku, pod pseudonimem „Gustaw Chorian”, rolą główną w „Fauście” Charles’a Gounoda w Teatrze Polskim w Katowicach. W latach 1923–1932 występował w operach i operetkach Warszawy (Teatr Nowości, Opera warszawska, Operetka Reprezentacyjna), Krakowa, Lwowa (Teatr Wielki) i Katowic, jak również wielokrotnie śpiewał na deskach europejskich oper w Austrii, Czechosłowacji, Jugosławii i Republice Weimarskiej. Wśród najważniejszych ról, w jakich prezentował się Gustaw Chorian, można wymienić: San-Chong-Chwanga w operetce „Żółty kaftan” Franza Lehára, tytułowego bohatera w „Lohengrinie” Richarda Wagnera, Mario Cavaradossiego w „Tosce” Giacomo Pucciniego, Canio w „Pajacach” Ruggera Leoncavalla, Jontka w „Halce” Stanisława Moniuszki, Don José w „Carmen” Georges'a Bizeta, Renato w „Balu maskowym” Giuseppe Verdiego. W latach 1930–1931 śpiewał również w Stanach Zjednoczonych. Pod koniec lat 20.