W 1932 r. ukończyła prawo z tytułem magistra. Przez pewien czas pracowała jako kurator na oddziałach kobiecych więzienia w Poznaniu, a następnie jako asystent w Katedrze Prawa Karnego Uniwersytetu Poznańskiego.
Okres okupacji hitlerowskiej spędziła w Warszawie, gdzie podjęła pracę jako wychowawczyni w placówce opiekuńczej dla opuszczonych chłopców. Brała też udział w działalności konspiracyjnej i pomagała ojcu w organizowaniu i prowadzeniu wydziału lekarskiego tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich.
Po powstaniu warszawskim, w którym poległ jej syn, schroniła się w Krakowie. W marcu 1945 roku wróciła z rodzicami do Poznania, gdzie została asystentem w prowadzonej przez ojca Katedrze Historii Medycyny. W 1950 roku została docentem, a następnie kierownikiem Katedry i Zakładu Historii Medycyny Akademii Medycznej. Funkcję tę pełniła do przejścia na emeryturę w 1970 roku.
Była aktywnym członkiem kilku towarzystw naukowych. Pozostawiła ponad trzydzieści publikacji naukowych i kilka prac przygotowanych do druku. Zmarła 17 lutego 1971. Pochowana wraz z rodzicami na Cmentarzu Komunalnym na Junikowie (pole 1, kwatera 1, miejsce 26).. mały|Grób prof. Adama Wrzoska i Ludmiły Krakowieckiej na Cmentarzu Junikowskim