mały|Zegarek Pawła Pąka przesłany matce po śmierci syna. Paweł Pąk (ur. 7 marca 1917 w Rozkoszówce, zm. 12 maja 1944 pod Monte Cassino; data śmierci na grobie jest późniejszahttps://web.archive.org/web/20181223121014/http://pism.co.uk/Docs/wpol52.pdf strona 232) – polski uczestnik II wojny światowej, żołnierz Armii Andersa.

Życiorys Paweł Pąk był najstarszym synem Pawła Pąka z Glinisk, zmarłego w KL Auschwitz w 1943 (w ewidencji pod nazwiskiem Ponk) oraz Marianny z domu Wojtasiukhttps://szukajwarchiwach.pl/88/643/0/-/11/skan/full/0i43WREoNI_tSM_i-Sn1MA akt numer 1. Został powołany do wojska w sierpniu 1939 roku, razem z kilkoma innymi mężczyznami ze wsi Rozkoszówka, jako że wcześniej służył już w wojsku. Według relacji, żegnając się z rodziną i narzeczoną przeczuwał, że już nie wróci do swojej rodziny i bardzo rozpaczał.

Służył w 27 Dywizji Piechoty w 24 pułku jako szeregowy. Został aresztowany przez Sowietów 19 września 1939 roku we Włodzimierzu Wołyńskim (zataił fakt, że był wcześniej w wojsku), następnie przebywał w obozach w Karakubie, Siewżełdorłagu, i Juży aż trafił do Armii Andersa, która formowała się w Tatiszczewie.