Marian Stasiak (ur. 5 czerwca 1942 w Garbowie) – polski duchowny katolicki, kanonista, doktor habilitowany, emerytowany profesor nadzwyczajny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, w latach 1989–1999 dziekan Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL.
Życiorys Został duchownym diecezji lubelskiej. Odbył studia na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II (1960–1966) i na Wydziale Prawa Kanonicznego KUL (1967–1970), uzyskując tytuł magistra teologii oraz magistra i licencjata prawa kanonicznego. W 1974 został pracownikiem KUL. W 1974 na podstawie napisanej pod kierunkiem prof. Daniele Faltina rozprawy pt. Disciplina synodale della Chiesa diritto bizantio-slavo in Polonia secondo i sinodi Provinciali di Zamość (1720) e di Leopoli (1891) na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie uzyskał stopień naukowy doktora. W 1984 na podstawie dorobku naukowego oraz monografii pt. „Communio” zasadą formalną prawa kanonicznego uzyskał stopień doktora habilitowanego. W latach 1989–1999 był dziekanem Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL, a w latach 2000–2013 był kierownikiem Katedry Teologii i Norm Ogólnych Prawa Kanonicznego.