Ukończył w 1915 gimnazjum w Poznaniu. W latach 1915–1919 służył w wojsku niemieckim. W 1916 ukończył szkołę strzelców lotniczych i obserwatorów lotniczych. Od lipca 1918 brał udział w działaniach wojennych jako radiooperator podczas kampanii palestyńskiej, a w Turcji trafił do niewoli angielskiej. Po powrocie do Polski wstąpił do tworzącego się lotnictwa polskiego, awansował do stopnia podporucznika dekretem 18 kwietnia 1919 (N.R.L. nr 139 z dn. 1 sierpnia 1919) Szefa Lotnictwa w Warszawie. Będąc podporucznikiem lotnictwa, publikował artykuły w czasopiśmie lotniczym Polska Flota Napowietrzna, został także członkiem komisji rewizyjnej redakcji„Polska Flota Napowietrzna” Nr. 6/7 1919 Bogdan Kwieciński „Radiotelegrafia w lotnictwie” s. 167–175.. W składzie 12 eskadry wywiadowczej wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej, za loty bojowe dostał odznaczenie Virtuti Militari. W 1924 rozpoczął studia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu otrzymał dyplom naukowy i awansował na stanowisko kierownika Referatu Organizacyjno-Mobilizacyjnego w Departamencie Lotnictwa MSW w 1926. W latach 1928–1930 dostał przydział do 1 pułku lotniczego, gdzie obejmował stanowisko dowódcy dywizjonu, a później zastępcy dowódcy pułku.