Papież wymienia również carski dekret o powołaniu Kolegium Rzymskokatolickiego w Petersburgu, które ma rozstrzygać o zasadności przesłania do Rzymu wszystkich próśb dotyczących kwestii wiary i sumienia, które duchowieństwo i wierni wysyłają do Stolicy Apostolskiej, a odpowiedzi na nie ma przed ogłoszeniem konsultować z ministrem spraw wewnętrznych. Po opisie dekretu Pius IX potępia Kolegium.
Pius IX przypomina o likwidacji Warszawskiej Akademii Duchownej oraz opłakanym stanie unickiej diecezji chełmskiej zarządzanej przez ks. Józefa Wójcickiego, którego wiara jest podejrzana.
Zakończenie Papież wzywa do modlitw za Kościół, szczególnie w wymienionych krajach. Rozporządza, aby w ciągu sześciu miesięcy w Europie i roku w diecezjach zamorskich odbyły się trzydniowe modlitwy publiczne w tych intencjach. Udziela również odpustu zupełnego za pobożne uczestnictwo w tych modlitwach przez trzy dni i odpustu siedmiu lat za uczestnictwo przez jeden dzień.
Pod koniec encykliki Pius IX udziela błogosławieństwa.
Bibliografia
Linki zewnętrzne - treść encykliki w języku łacińskim
Kategoria:Encykliki Piusa IX Kategoria:Utwory literackie z 1867 Kategoria:Kościół katolicki w Imperium Rosyjskim Kategoria:Historia Kościoła katolickiego w zaborze rosyjskim Kategoria:Stosunki polsko-watykańskie Kategoria:Encykliki o tematyce polskiej