Po nim obiekt odziedziczył jego syn Hans Heinrich von Zedlitz und Leipe (1672-1725). Następnie syn Hansa – David Sigismund von Zedlitz-Leipe (1718–1760). Potem jego syn Gottlob Sigismund (1760–1812). Ostatnim dziedzicem był Karl Adolf Sigismund (1792–1846). Tutejsza rodzina hrabiowska Zedlitzów miała w nim siedzibę aż do śmierci ostatniego przedstawiciela w 1846, po czym do 1945 należał do rodziny von Mutiusów, którzy jednak mieszkali w innych swoich rezydencjach, a w Będkowicach przebywał zarządcaKwaśniewski 2011, s. 222, 224, 228, 229.. Po 1945 r. w budynku urządzono mieszkania pracowników będkowickiego PGR. W 2002 r. był w rękach prywatnych, a właściciel rozpoczął remontKwaśniewski 2011, s. 229..
We wnętrzu dworu według stanu na 2010 r. znajdowały m.in. piece, z których najstarszy jest z XVIII w., kominek z epoki baroku, fragmenty renesansowych polichromiiKwaśniewski 2011, s. 215-217. Natomiast na zewnątrz zachował się wczesnorenesansowy portal. Na jego belce centralnie umieszczony kartusz z herbem von Gellhorn i inskrypcja w j. (Boże nasz chwała tutaj tobie i podziękowanie i chwała Nickelowi Galhorowi 1546)Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk – przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 195..