Stolica Jordanii oraz Irbid stały się miejscem masowych migracji Palestyńczyków z rejonów zajmowanych przez Izrael. Populacja Ammanu wzrosła w ciągu parudziesięciu lat z około 100 tysięcy w początku lat pięćdziesiątych XX wieku do prawie 3 milionów w początkach XXI wieku. Wraz z przybywaniem ludności w Ammanie i okolicznych miejscowościach wydobycie wody w celach spożywczych oraz nielegalne czerpanie wody ze studni artezyjskich do nawadniania upraw spowodowało ciągły spadek poziomu wód gruntowych osiągając w początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku stan krytyczny. W 1992 roku główne źródło zasilające basen Al-Azrak wyschło, a poziom wód gruntowych spadł do ponad 12 metrów poniżej powierzchni gruntu. Obszar oazy zmniejszył się do około 0,04% jej początkowej powierzchni. W 1993 roku pobór wody doprowadził do takiego stanu, że zniknęły wody powierzchniowe i oaza w zasadzie przestała istnieć. Dodatkowo pojawił się problem zasolenia. Sól z podziemnych solanek przedostała się do gleb gruntowych powodując ich nieprzydatność do uprawy. W efekcie działań człowieka cały ekosystem oazy Al-Azrak został zniszczony.