Okres po 1945 roku mały|240px|Osiedle Zuchowiec W 1946 roku miasto liczyło 3813 mieszkańców, a 4 lata później zaledwie 3320J. Tylko, Iłża [w:] Praca zbiorowa pod red. K. Dziewońskiego, M. Kiełczewskiej-Zaleskiej, L. Kosińskiego. J. Kostrowickiego, S. Leszczyckiego, Prace geograficzne nad aktywizacją małych miast, Warszawa 1957, s. 73-74. Dopiero w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku sytuacja ludnościowa poprawiła się. Wybudowano dwa nowe osiedla wielorodzinne: os. Stanisława Staszica i os. Zuchowiec. Od miasta odłączono Piłatkę i Kotlarkę, które nie miały charakteru miejskiego. Na wzgórzu św. Leonarda rozwinęło się osiedle domków jednorodzinnych. W 1996 roku miasto posiadało 5530 mieszkańców. Od tego czasu jednak ich liczba sukcesywnie spada. W 2017 roku wyniosła zaledwie 4832Główny Urząd Statystyczny, Rocznik Demograficzny 2018, Warszawa 2018.
Ludność w latach mały|240px|Iłża podczas potopu szwedzkiego w 1656 roku - reprodukcja sztychu Erika Dahlbergha mały|240px|Iłża - widok z zamku
Wykres
Mniejszości narodowe W spisach powszechnych pojawiały się jako mieszkańcy osoby innej narodowości niż polska. Ich liczebność na przestrzeni lat:
Żydzi:
Rosjanie:
Głównie urzędnicy powiatu iłżeckiego i ich rodziny. 1897 – 67
Przypisy
Kategoria:Iłża Iłża