Señora de L’Oves”, „San Francisco”, „La Concepción”, „San Nicolás”, „San Jeronimo”, „Divinia Providencia”, „San Gavilán”, „San Pacora”, „San Lauren”, „La Providencia”, „La Bellona” i „Esperanza” – pszenicę i mąkę, a ostatni ze statków, „La Fregatte de Bilboa” – tytońLiczba jednostek, 16 handlowych i 7 eskortowych wynosi 23; rozbieżność może wynikać z faktu, że Rodney w swym raporcie mówi o „zauważeniu” 22 jednostek (jedna mogła pozostać pierwotnie niedostrzeżona) lub z faktu, że najmniejsza jednostka eskorty, 10-działowy „San Vicente” nie został zaliczony do „okrętów”..

„Guipuzcoano”, będący nowo zbudowanym (zwodowano go sześć miesięcy przed starciem) i dobrze wyposażonym okrętem, został przez Rodneya wcielony do floty brytyjskiej pod nazwą HMS „Prince William”, na cześć księcia Wilhelma, który pełnił podówczas służbę w eskadrze Rodneya. Okręt ten przewyższał siłą HMS „Bienfaisant”, któremu się poddał. Tuzin statków z żywnością Rodney skierował w eskorcie liniowca „Prince William”, do Gibraltaru. Pozostałe statki odesłał, w eskorcie okrętu liniowego HMS „America” i fregaty HMS „Pearl”, do Wielkiej Brytanii.