Czterdziestu pięciu (fr. Les Quarante-cinq) – powieść Aleksandra Dumasa (ojca) z 1848, będąca kontynuacją Pani de Monsoreau. Akcja powieści rozgrywa się za panowania króla Henryka III (1574–1589).

Historia powstania powieści Powieść stanowi trzecią część trylogii z czasów Walezjuszów. Na początku października 1846 roku pisarz wyruszył w podróż na koszt rządu do podbitej właśnie przez Francję Algierii. Zamysłem ministra oświaty Narcisse'a Achille'a de Sabandy'ego było zachęcenie Francuzów do kolonizacji zdobytych ziem za pomocą relacja Dumasa z podróży do tego kraju. Po trzech miesiącach, w pierwszych dniach stycznia 1847 roku pisarz powrócił do Francji. Jego nieobecność spowodowała zakłócenia w terminowym dostarczaniu odcinków powieści zamówionych przez niektóre gazety. La Presse i Le Constitutionel wystąpiły przeciw pisarzowi na drogę sądową. 19 lutego sąd skazał pisarza na dostarczenie w ciągu ośmiu miesięcy i pół miesiąca pierwszej z gazet ośmiu tomów, a w terminie półrocznym drugiej, sześciu. Dumas postanawia dotrzymać zobowiązania pisząc impresje z podróży Z Paryża do Kadyksu dla La Presse, a dla Le Constitutionel powieść Czterdziestu pięciu. Napisał ją w latach 1847-1848 i wydał w 1848 roku w Paryżu u A. Cadota