Konstrukcja cięgnowa – rodzaj konstrukcjiS. Pałkowski, Konstrukcje cięgnowe, WNT, Warszawa 1994.A.V. Perelmuter, Ustroje prętowo-cięgnowe – podstawy obliczeń, Arkady, Warszawa 1972., w której działające na nią obciążenia przenoszone są przez napięte cięgna najczęściej w postaci różnego rodzaju lin lub prętów stalowych.
Określenie konstrukcja cięgnowa stosowane jest przy tym w dwóch zasadniczo różniących się dziedzinach: mechanice budowli (budynków) i mechanice maszyn (urządzeń, pojazdów).
Mechanika budowli W mechanice budowli z reguły stosowane są cięgna wiotkie to znaczy takie, w których występują tylko i wyłącznie siły rozciągające, a momenty zginające i skręcające oraz siły poprzeczne są znikomo małe i dlatego pomijalne w obliczeniach.
Dzięki temu w takich konstrukcjach cięgnowych uzyskuje się maksymalne wykorzystanie materiału konstrukcyjnego ze względu na wysokie naprężenia dopuszczalne przy rozciąganiu. Dla przykładu: maksymalne naprężenia rozciągające dla konstrukcyjnej stali węglowej przyjmuje się w wysokości do 170 MPa, a dla drutów stosowanych jako cięgna – do 1300 MPa. Wytrzymałość drutu na rozciąganie na ogół rośnie z malejącą średnicą. I tak np.