W 1869 roku cesarz Franciszek Józef I wypłynął na pokładzie swojego jachtu „Greif” w rejs po Morzu Śródziemnym. „Habsburg”, jego siostrzany okręt „Erzherzog Ferdinand Max” oraz dwa bocznokołowce eskortowały cesarza w czasie rejsu do Port Saidu u ujścia Kanału Sueskiego. Dwa okręty pancerne pozostały na Morzu Śródziemnym, podczas gdy pozostałe statki przepłynęły przez kanał na Morze Czerwone w towarzystwie cesarzowej Eugenii na pokładzie jej własnego jachtu. Austro-węgierskie okręty ostatecznie powróciły do Triestu w grudniu. W następnym roku „Habsburg” był jedynym austriackim okrętem pancernym w czynnej służbie, jako że inne zostały rozbrojone i pozostawione w Puli. Po wybuchu wojny francusko-pruskiej, Francuzi wycofali swój garnizon z Rzymu i Włosi przymierzali się do aneksji miasta. „Habsburg”, będący jedynym aktywnym okrętem liniowym, został wysłany w sierpniu do kilku włoskich portów jako pokaz siły, mający na celu powstrzymanie Włochów przed zajęciem miasta. Okręt opuścił włoskie wody we wrześniu, mniej więcej w tym samym czasie, w którym Prusy zdecydowanie pokonały Francję w bitwie pod Sedanem. Po upadku II Cesarstwa, Franciszek Józef nie chcąc samodzielnie walczyć w obronie Rzymu, pozwolił Włochom zająć miasto.