W grudniu 1300 Rajmund otrzymał lenno Monte Sant'Angelo, Capaccio, Eboli, Isernia, Atri i Vieste, Altamura, Gravina i hrabstwo Andria oraz zamki Vairano, Lesina i Terra di Muro. W 1302 stracił Gravinę. 13 grudnia 1304 został mianowany księciem Piemontu. Ponieważ jednak Piemont był własnością jego brata w 1307 roku, możliwe jest, że otrzymał tylko tytuł. Nieco później został mianowany Wikariuszem Generalnym Królestwa, a w sierpniu 1305 otrzymał tytuł seneszala, tj. urzędnikiem zastępującym króla w czasie jego nieobecności,
Udział Rajmunda w polityce neapolitańskiej był ograniczony. Walczył z Aragończykami na Sycylii w 1301. Przekazał ziemię Templariuszom niedaleko Gravina. W lipcu 1304 ponownie udał się do Rzymu, aby ponownie przyprowadzić pannę młodą dla swojego brata Roberta. Tym razem była to Sancha, córka króla Majorki Jakuba II.
Życie prywatne Poślubił Małgorzatę, córkę hrabiego Roberta z Clermont, ale zmarł wkrótce po ślubie.
Bibliografia
Ghisalberti, Alberto M. Dizionario Biografico degli Italiani: III Ammirato – Arcoleo. Rome, 1961.
Kategoria:Andegawenowie Kategoria:Urodzeni w 1279 Kategoria:Zmarli w 1307