30 lipca 1944 przetransportowano ją do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego w Ravensbrück, gdzie zgłosiła się do pracy w szpitalu zakaźnym, gdzie według zachowanych relacji świadków przyczyniła się do uratowania dziesiątków istnień ludzkich. 5 marca 1945 wywieziona została do Stuttgartu, gdzie miała pracować w gospodzie.
Po wyzwoleniu miasta przez wojska francuskie zajęła się organizacją pomocy dla Polaków i propagowaniem powrotów do kraju, co sama uczyniła, otrzymując stanowisko inspektora pracy w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. Była wydelegowana na Dolny Śląsk do pomocy kobietom wracającym z tułaczki wojennej (zorganizowała osiem ośrodków, m.in. dom we Wrocławiu i Janowicach Wielkich w 1946). W 1948 mianowano ją naczelnikiem Wydziału Socjalnego Polskiego Radia. W tym czasie utworzyła Dom Społeczny Polskiego Radia. Od 1951 była sekretarzem generalnym Centralnego Urzędu Radiofonii. W 1954 została dyrektorką Zarządu Urządzeń Turystycznych PTTK i zajmowała się organizacją turystyki masowej. W 1967 przeszła na emeryturę.