W 1938 była przewodniczącą jury konkursu recytator­skiego w YMCA. W 1939 uczestniczyła jako re­cytatorka w ogólnopolskim zjeździe pisarzy na Zaolziu. Podczas II wojny światowej pracowała w Warszawie jako nauczycielka w Szkole Mechanicznej R. Wolframa (1940–1941) oraz w Miejskiej Szkole Baletowej (1941–1944), wykładała recytację wierszy na wszystkich kursach tajnego PIST-u. Uczyła języka polskiego oraz techniki wyrazistości scenicznej. Prowadziła też w różnych szkołach zajęcia świet­licowe, wykładała sztukę żywego słowa, udzielała prywatnych lekcji retoryki i recytacji. Od jesieni 1952 do maja 1970 uczyła w warszawskim PWST na Wydziałach reżyserskim i aktorskim. 1 lipca 1956 uzyskała tytuł profesora nadzwyczajnego, a od 27 listopada 1958 była profesorem zwyczajnym. Od 15 lutego 1957 (oficjalnie od 1 kwietnia) do 1 września 1961 pełniła funkcję dziekana wydziału aktorskiego.