w pełni opierzone stają się po 18–23 dniach od wyklucia.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje jaskółkę australijską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za rosnący.
Drapieżniki, pasożyty i choroby Jastrzębiowate, węże, łasicowate i dzikie koty stanowią główne drapieżniki, które polują na jaskółki australijskieOliver, L; Austin, J.I.; Arthur, S (1962). Birds of the World. ss. 216–218.. Szczególnie w Australii węże są najgroźniejszym drapieżnikiem dla tych ptaków. Węże potrafią wspinać się na drzewa, aby dostać się do gniazd i zjeść jaja lub młode ptaki. Według jednego z badań przeprowadzonych w Nowej Zelandii, przypadkiem niepowodzenia lęgu było naruszenie gniazda w okresie inkubacji. Przypadki te pochodziły od ludzi, ssaków takich jak inwazyjne łasicowate i introdukowane kosy, które żerują na jajach.