Powierzchnia tej barwy co brzeg kapelusza, gładka, z podłużnymi włókienkami. Miąższ Tej samej barwy co powierzchnia, bez wyraźnego zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki w widoku z boku wielokątne, o wymiarach 10–12,5 × 7–8 μm. Brak cystyd. Podstawki 4-zarodnikowe, ze sprzążkami. Strzępki skórki kapelusza cylindryczne, zakończone nabrzmiałymi elementami o rozmiarach 20–75 × 15–25 μm. Zawierają wewnątrzkomórkowy pigment. W strzępkach brak sprzążeki.
Występowanie i siedlisko Dzwonkówka mięsnoczerwona do 1992 r. znana była tylko z kilku miejsc w Europie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano tylko jedno stanowisko, i to dawno (Elbląg, 1917). Według W. Wojewody prawdopodobnie gatunek w Polsce wymarły.
Saprotrof. Owocniki wyrastają wśród mchów i ziół w otwartym lesie, od nizin po piętro halne.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski