Zewnętrzne proksymalne końce rafy są rozszerzone, a terminalne końce rafy są dobrze wykształcone i zaginają się w tę samą stronę. Areole są ułożone rzędami i mają kształty od okrągłych do eliptycznych. Ich liczba w środku okrywy dochodzi do około 20 w 10 µm jednakże w tej strefie są najczęściej niewyraźne. Im dalej od środka okrywy tym areole się bardziej zagęszczają. Prestauroneis integra charakteryzuje się występowaniem podłużnego rowka zwanego szwem. W wewnętrznej części okrywy zakończenie szwu jest małe i zakrzywione, a im dalej od środka tym szew staje się prostszy i rozszerza się, a jego odległe końce odchylają się jednostronnie. Nazwa integra odnosi się do prążków przebiegających przez całą okrywę, mimo pozornie zauważalnego w pewnych ustawieniach mikroskopu stauros.
Gatunki podobne Prestauroneis integra ma charakterystyczny zarys okrywy, przez co przez specjalistów jest uważana za gatunek niemożliwy do pomylenia.