Bahr el Ghazal (arab.: بحر الغزال) – region w zachodniej części Sudanu Południowego. Jego nazwa pochodzi od nazwy rzeki Bahr el Ghazal (w tłumaczeniu na język polski – „rzeka gazeli”). Jest jednym z trzech regionów historycznych Sudanu południowego obok Nilu Górnego i Ekwatorii.
W skład regionu wchodzą stany Bahr el Ghazal Północny, Bahr el Ghazal Zachodni, Al-Wahda i Warab. Na zachodzie graniczy z Republiką Środkowoafrykańską. Jest to obszar na przemian bagienny i suchy, zamieszkany w większości przez ludzi z plemienia Dinka, którzy utrzymują się głównie z uprawy roli i hodowli bydła. W przeszłości ziemie te padały ofiarą najazdów arabskich handlarzy niewolników z sąsiedniego Darfuru. Handel żywym towarem został zdelegalizowany w roku 1864 przez kedywa Egiptu, ale wkrótce odżył za sprawą wpływowych lokalnych kupców posiadających na swych usługach całe armie najemników. Najbardziej znany z nich, Sebehr Rahma, zdołał pokonać turecko-egipską armię wysłaną do Bahr el Ghazal w roku 1873. Ostatecznie kedywowi udało się podbić Bahr el Ghazal i uczynić z regionu jedną z części Egiptu z al-Zubajrem w charakterze gubernatora. Region został później włączony do anglo-egipskiego Sudanu stając się jego dziewiątą prowincją (po oddzieleniu Ekwatorii w roku 1948), a po ogłoszeniu niepodległości – stanem Republiki Sudanu.