Powtórzył ją w wydanym jeszcze w tym samym roku swoim przewodniku po tej części ówczesnych WęgierSiegmeth Karl: Nach und durch Ungarn. III. Bändschen. Von Wien, Oderberg und Budapest in die Hohe Tátra, Zürich 1880, s. 109, lokując jaskinię u wsch. podnóży Płaskowyżu Pleszywskiego, naprzeciwko huty grafa Emanuela Andrassy'ego.

W 1957 r. jaskinię badał czeski speleoarcheolog Juraj Bárta. Wkrótce potem (prawdopodobnie w r. 1958) jej otwór uległ zasypaniu na skutek działalności kamieniołomu i jaskinia przez długi czas uchodziła za bezpowrotnie zniszczoną. Jako taką podawał ją m. in. przewodnik turystyczny „Slovenský kras” z 1989 r. Na szczęście jej otwór udało się odnaleźć, a obszerny opis jaskini wraz z planami opublikowano w 2006 r.Máté T.: Znovuobjavenie Leontíny v Slovenskom krase, w: “Spravodaj Slovenskej speleologickej spoločnosti” R. 37, nr 4/2006, s. 13-19

Jaskinia jest interesującym stanowiskiem archeologicznym. Była zamieszkana już w neolicie przez przedstawicieli kultury bukowogórskiej, w późnej epoce brązu przez lud kultury kyjatyckiej, a w późnym okresie epoki żelaza przez Celtów. W jaskini odkrywcy znaleźli ślady bytności człowieka również w czasach historycznychGaál Ľudovít, Lalkovič Marcel: Karl Siegmeth and cave exploration in Slovakia, w: “Slovenský kras” R. XXXVII, Liptovský Mikuláš 1999, , s.