4 sierpnia 1939 otrzymał stopień kombriga, a 4 czerwca 1940 generała majora lotnictwa. W 1940 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej przy Akademii Sztabu Generalnego.
Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako zastępca dowódcy 62. Dywizji Lotnictwa Bombowego Sił Powietrznych 5 Armii w składzie Frontu Południowo-Zachodniego, biorąc udział w walkach obronnych na Ukrainie. Podczas walk k. Pyriatyna w obwodzie połtawskim 23 września 1941 został ranny, następnie wzięty do niewoli, a po odmowie współpracy z Niemcami osadzony w obozie jenieckim w Hammelburgu, gdzie stanął na czele konspiracyjnej organizacji jeńców-oficerów. Prowadził pracę agitacyjno-propagandową wśród jeńców i przygotowywał masową ucieczkę z obozu, w związku z czym został przewieziony przez Niemców do więzienia Gestapo w Norymberdze, następnie do obozu Flossenbürg, gdzie w styczniu 1943 został rozstrzelany.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (pośmiertnie, 26 czerwca 1991) Order Lenina (dwukrotnie, 22 lutego 1939 i pośmiertnie 26 czerwca 1991) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, 2 stycznia 1937, 4 lipca 1937 i 14 listopada 1938) Order „Znak Honoru” (25 maja 1936)
Bibliografia