W 1878 z jego inicjatywy otwarto w Kungurze przytułek dla ubogich dzieci – Elżbietański Domu Opieki dla Ubogich Dzieci w Kungur, w którym córki niezamożnych rodziców otrzymywały podstawowe wykształcenie oraz zdobywały zawód. Najbardziej zdolne z nich miały możliwość kontynuowania edukacji w liceum dla kobiet. Dla każdej uczennicy otwierano indywidualny konto osobiste, z którego mogła skorzystać w przypadku zamążpójścia, czy też opuszczenia przytułku po osiągnięciu pełnoletniości. Nazwa przytułku została nadana na pamiątkę przedwcześnie zmarłej córki Gubkina.
Aleksiej Gubkin hojnie wspomagał także kościół. Wsparł finansowo wszystkie istniejące cerkwie prawosławne w Kungurze oraz brał udział w budowie nowych; wniósł wielki wkład finansowy w budowę kościołów Wniebowzięcia i Przemienienia Pańskiego.
W 1882 przeniósł się do Moskwy, gdzie zmarł. Został pochowany w krypcie przy cerkwi Jana Chrzciciela w Kungurze.
W 1916, w setną rocznicę jego urodzin, Rada Miejska w Kungurze zadecydowała, aby nazwać jedną z ulic imieniem Gubkina oraz postawić pomnik przed gmachem szkoły technicznej, którą kilkadziesiąt lat wcześniej ufundował.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1816 Kategoria:Zmarli w 1883 Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Rosyjscy przedsiębiorcy Kategoria:Rosyjscy filantropi