Lew Czorny, ros. Лев Чёрный, właśc. Paweł Dmitrijewicz Turczaninow, ros. Па́вел Дми́триевич Турчани́нов (ur. 16 lutego/19 lutego 1878 w Woroneż, zm. 21 września 1921 w Moskwie) – rosyjski myśliciel i działacz anarchoindywidualistyczny, a także poeta oraz czołowa postać lewicowych ruchów antybolszewickich podczas rewolucji październikowej.

Życiorys Kształcił się w gimnazjach w Czernihowie, Orle i Rosławiu. Po ukończeniu szkoły w lipcu 1899 wstąpił na wydział medyczny Uniwersytetu Moskiewskiego. 23 lutego 1901 został jednak aresztowany za udział w zamieszkach studenckich, wydalony z uczelni i wywieziony z Moskwy do Rosławia, gdzie miał przebywać pod nadzorem policji przez 3 lata. Po powrocie do Moskwy stworzył federację anarchistycznych stowarzyszeń, po czym został ponownie aresztowany i zesłany na 4 lata do Kraju Turuchańskiego, skąd dwukrotnie uciekał. W 1907 opublikował książkę Nowy kierunek anarchizmu: anarchizm stowarzyszeniowy, w której zawarł podstawy swoich poglądów społeczno-politycznych.