W latach 1966–1973 był związany z Royal National Theatre.
Zadebiutował przed kamerami w dramacie krótkometrażowym Andersona Biały autobus (The White Bus, 1967) jako Brechtian u boku Arthura Lowe i Barry’ego Evansa. Zagrał Ryszarda I Lwie Serce w dramacie historycznym Anthony’ego Harveya Lew w zimie (The Lion in Winter, 1968). Był Klaudiuszem w szekspirowskim Hamlecie (1969) w reż. Tony’ego Richardsona. Wystąpił potem w dreszczowcu szpiegowskim Franka Piersona Cudzymi rękoma (The Looking Glass War, 1970) jako John Avery, dramacie sensacyjnym 48 godzin (When Eight Bells Toll, 1971) jako tajny agent Phillip Calvert, dramacie historycznym Richarda Attenborough Młody Winston (Young Winston, 1972) jako David Lloyd George i jako Thorvald Helmer w ekranizacji powieści Henrika Ibsena Dom lalki (A Doll’s House, 1973) z Claire Bloom. Można go było także oglądać na szklanym ekranie w roli Georges’a Dantona w filmie BBC Danton (1970) w reż. Johna Howarda Daviesa czy miniserialu ABC QB VII (1974) jako dr Adam Kelno. Za rolę Piotra Bezuchowa w miniserialu Wojna i pokój (1972–1973) zdobył Nagrodę Telewizyjną Akademii Brytyjskiej w kategorii najlepszy aktor. W 1974 trafił na Broadway w spektaklu Equus.