Zasięg, ekologia, zachowanie i status Krzyżodzioby wyżynne są endemitem Idaho. Występują w południowej części stanu w dwóch pasmach górskich: South Hills i Albion Mountains. Polegają niemal wyłącznie na nasionach sosen wydmowych (Pinus contorta) i występują w lasach tworzonych przez te drzewa. Lasy te wyróżnia brak sosnowiórek czerwonych (Tamiasciurus hudsonicus), które zwykle są głównymi konsumentami nasion tych sosen (nawiązuje do tego epitet gatunkowy: sinesciurus → Sine sciuris → „bez wiewiórek”). Krzyżodzioby wyżynne zaczynają budować gniazda pod koniec marca i na początku kwietnia. Lęgi kończą w środku lub pod koniec lipca. Zaczynają się pierzyć w lipcu, kończą przed końcem sierpnia. W 2016 oszacowano liczebność populacji na 5,8 tys. osobników. Biorąc pod uwagę ograniczony zasięg, niewielką liczebność i prawdopodobne zniszczenie środowiska ich życia w niedalekiej przyszłości można uznać je za krytycznie zagrożone wyginięciem, choć przynajmniej do początku 2026 Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) nie sklasyfikowała tych krzyżodziobów.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Łuszczakowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna endemiczna Stanów Zjednoczonych Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2009 roku