Jacek Misiurewicz (ur. 1965 w Warszawie) – polski elektronik, doktor habilitowany nauk technicznych. Specjalizuje się w cyfrowym przetwarzaniu sygnałów i radiolokacji.
Życiorys Absolwent XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Klementa Gottwalda w Warszawie (dziś XIV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica) w 1983. W 1988 ukończył studia magisterskie na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej, specjalizując się w aparaturze elektronicznej. Na tym samym wydziale został zatrudniony w 1988 w Instytucie Podstaw Elektroniki PW i doktoryzował się w 1996 na podstawie pracy zatytułowanej Estymacja częstotliwości sygnałów nierównomiernie spróbkowanych – zastosowanie w cyfrowym przetwarzaniu sygnałów radiolokacyjnych pod kierunkiem Andrzeja Wojtkiewicza. W swojej działalności naukowej skupił się na dziedzinie radiolokacji, w szczególności na nierównomiernym próbkowaniu sygnałów, a także radarach SAR, szumowych i pasywnych. Współtworzył szereg projektów współpracy Politechniki Warszawskiej z przemysłem krajowym, jak również prowadził badania związane z międzynarodowym projektem finansowanym przez Europejską Agencję Obrony. Wykładał kilka przedmiotów na Politechnice Warszawskiej. W latach 1998–2004 należał do zarządu polskiej sekcji Instytutu Inżynierów Elektryków i Elektroników i redagował jej newsletter.