Małe trolle i duża powódź (szw. Småtrollen och den stora översvämningen) – powieść Tove Jansson, pierwsza z serii książek o Muminkach, opublikowana w 1945 roku.
Geneza Tove Jansson zaczęła pisać książkę zimą 1939 roku, mając ochotę napisać bajkę; bohaterem jej uczyniła Muminka, którego postaci podówczas używała do sygnowania rysunków satyrycznych. Niedokończone opowiadanie przeleżało do 1945, kiedy za radą przyjaciela je dokończyła i sporządziła ilustracje. Wedle samej autorki jest inspirowane książkami Verne'a (motyw poszukiwania ojca z Dzieci kapitana Granta) i Carlo Collodiego. Opublikowana pod koniec II wojny światowej książka odbija niepokój wojny, panujący także w rodzinie Janssonów (jeden z braci Tove był żołnierzem na froncie). Jest to widoczne m.in. w ilustracjach, utrzymanych w ciemnych i stonowanych kolorach, odmiennych od późniejszych publikacji autorki. Była to pierwsza książka opowiadająca o Muminkach, jednak uważa się ją za zapowiedź serii, jako że większość głównych postaci pojawia się dopiero w kolejnej książce Kometa nad Doliną Muminków (aczkolwiek w Dużej powodzi występuje mały stworek, prototyp Ryjka).