Będąc we wczesnym okresie pod silnym wpływem Onesimosa (malarza Panajtiosa), później wykształcił własną manierę dekoracyjną, wprawdzie niezbyt wyrazistą, ale klarowną i wyróżniającąAndreas Rumpf w Der Kleine Pauly, dz. cyt.. Naczynia dekorował kompozycjami o różnorodnej i popularnej wówczas tematyce (scenami rodzajowymi z palestry, sympozjonu, komosu, z cyklu trojańskiego, z cyklu dionizyjskiego), rzadziej z życia kobiet, sceny walk, mitologiczne (czyny Tezeusza). W zakresie twórczym wykazywał znaczne możliwości kontrastowe w odmiennych nastrojowo scenach dionizyjskich przeciwstawnym umiarkowanym i poprawnym figuralnie scenom rodzajowym (np. nauczania efebów)Przede wszystkim na znanym kyliksie ze scenami szkolnej nauki z berlińskiego Antikensammlung nr F2285 (M.L. Bernhard: Greckie malarstwo wazowe, dz. cyt., il. 212, 239).. Jednakże i w nich dostrzegalne są znamiona twórczej fantazji i humoruPierre Lévêque: Świat grecki. Warszawa: PWN, 1973, s. 277.. thumb|Scena nauki pisania (fryz kyliksu berlińskiego, ok. 485 p.n.e.) Długotrwała działalność pozwala wyodrębnić jej wczesną fazę i odróżnić ją od dojrzałej i późnej (łącznie wyróżniono ich cztery). W końcowym okresie kompozycje nawiązują do przedstawień monumentalnych, w których zanika typowa dla niego witalność wraz z precyzyjnością kreślonego pewnie rysunkuM.L.