Południe uznało to za próbę wzbogacenia się przemysłowej Północy, kosztem rolniczego Południa. Przed rokiem 1832 Karolina Południowa, pod kierownictwem wiceprezydenta Calhouna, zagroziła secesjąP.J. Buchanan, Prawica na manowcach: Jak neokonserwatyści zniweczyli reaganowską rewolucję i zawłaszczyli prezydenturę Busha, Wrocław 2005, s. 150.. Udało się jednak uniknąć wojny domowej, a cła pozostały. Opowiadało się za nimi wiele polityków m.in. prezydent Abraham Lincoln: „Dajcie nam cła ochronne, a będziemy mieli najwspanialszy kraj na świecie”. Aby ochronić strefę wpływów amerykańskich przed Europą, w 1823 r.J. Kiwerska, Między izolacjonizmem a zaangażowaniem: Europa w polityce Stanów Zjednoczonych od Wilsona do Roosevelta, Poznań 1995, s. 11. wprowadzono doktrynę MonroegoDoktryna Monroego – zasada polityki zagranicznej USA niedopuszczenia do interwencji mocarstw europejskich w wewnętrzne sprawy półkuli zachodniej, sformułowana 2 XII 1823 r. przez prezydenta USA, Jamesa Monroego. E.J. Osmańczyk, Encyklopedia Spraw Międzynarodowych i ONZ, Warszawa 1974, s. 199.. W latach 1870–1913 USA utrzymywało ponad czterdziestoprocentowy wzrost gospodarczy.