Wiedział, że w obliczu ulewy nie będzie w stanie skończyć obrazu na miejscu, więc w pośpiechu naszkicował podstawowe linie i barwy swojej kompozycji. W pobliskiej, małej gospodzie za wydmami usunął piasek zeskrobując go z płótna, po czym malował obraz ponownie. Potem udał się na plażę, by jeszcze raz porównać widok. „Mam w końcu kilka pamiątek” – donosił bratu.
Opis obrazu Obraz przedstawia plażę za wydmami. Rząd piaszczystych wydm na pierwszym planie ukazany został w żółto-pomarańczowych tonacjach wysuszonej słońcem trawy. Niebo ponad linią horyzontu pokrywają ciemne chmury, ciągnące nad wzburzonym morzem. Wydmy wydają się być odbiciem ciężkich, szarych chmur. Wzburzone morze, oddane w zielonkawo-szarej tonacji, oddziela ląd od nieba. Rzędy spienionych fal, niesione wiatrem, nadciągają jedne za drugimi, zalewając część plaży. Dla oddania ich dynamiki artysta wyciskał farbę z tuby wprost na płótno. Na morzu widoczna jest ciemna łódź żaglowa, osiadła na mieliźnie. Gapie stojący na plaży, wśród nich kobiety, obserwują wysiłki ludzi usiłujących wypchnąć zalewaną falami łódź na brzeg. Tuż na granicy między plażą a wodą czekają dwaj mężczyźni z wozem zaprzęgniętym w dwa konie, przygotowanym aby wyciągnąć łódź, do której przeciągnięto w tym celu linę. Pomimo pochmurnego nieba pejzaż morski ma pewną poświatę.