Kazimierz Łada, też Ładowski, Ładewski (ur. 1824 w Bliźnie k. Kalisza, zm. 5 września 1871 we Włocławku) – polski skrzypek i kompozytor.
Życiorys Kazimierz Łada (posługiwał się też nazwiskami: Ładewski, Ładowski) był synem Bartłomieja i Brygidy z Janickich. Pochodził z rodziny muzyków. Także i on już w młodości zaczął przejawiać swoje muzyczne uzdolnienia. W wieku 8 lat zamieszkał we Włocławku, gdzie jego starszy brat Maciej zaczął uczyć go gry na skrzypcach. Od 1837 roku kontynuował naukę w Warszawie. Już w wieku kilkunastu lat zaczął występować, w tym także prezentować własne recitale. W tym czasie zagrał m.in. w Kaliszu, Łodzi, Płocku czy Poznaniu, a po 1840 roku m.in. w Moskwie i Sankt Petersburgu, aż po Szwecję i Niemcy.
Po powrocie do Warszawy założył ze swoimi braćmi kwintet skrzypcowy nazwany Kwintet Ładowskich. Był najmłodszym z braci grającym w zespole. On sam gał w nim jako pierwsze skrzypce. Kwintet cieszył się uznaniem nie tylko w lokalach stolicy, ale także i poza miastem. Występowali m.in. w Kijowie i Lwowie.
W latach 1845–1848 studiował w Konserwatorium Muzycznym w Paryżu, gdzie pod kierunkiem Jean-Delphina Alarda pogłębiał swoje umiejętności gry na skrzypcach. Z kolei E. Collet uczył go kompozycji.